Rozdział 12 . !

NASTĘPNY DZIEŃ PO POŁUDNIU;

Siedziałam w salonie na kanapie, gdy nagle usłyszałam śpiewanie Zayn’a…

-Chociaż biegnę przed siebie, serce przestało bić. Tak trudno jest być przedmiotem w torebce tylko na gorsze dni, a wymarzyłem sobie dom gdzie ty i ja zbudujemy silną więź, ulokowałem gdzieś na giełdzie uczuć nas. Wzbijałem się, a sięgam dna. Pomyliłem się jeszcze raz, a nie da w dłoni zamknąć się dwóch dzikich serc. Nazywam się winny, bo co kolwiek zrobiłbym, już nigdy nie będę właśnie tym z kim chciałaś być.

To, że kiedyś odejdziesz to jak rzucić na stół, w kasynie los. Spoglądałaś niepewnie kiedy mówiłem w prost,  że mamy szczęście znaleźliśmy siebie już tak jak dusze dwie co łączą się na zawsze. Nagle niebo spada w dół. Zabierasz wszystko! Zabierasz wszystkoo oo!

A pomyliłem się jeszcze raz, a nie da w dłoni zamknąć się dwóch dzikich serc. Nazywam się winny, bo co kolwiek zrobiłbym już nigdy nie będę właśnie tym z kim chciałaś być.

A pomyliłem się jeszcze raz, a nie da w dłoni zamknąć się dwóch dzikich serc. Nazywam się winny, bo co kolwiek zrobiłbym, już nigdy nie będę właśnie tym z kim chciałaś być.

Pomyliłem się jeszcze raz, a nie da w dłoni zamknąć się dwóch dzikich serc. Nazywam się winny, bo co kolwiek zrobiłbym, już nigdy nie będę właśnie tym z kim chciałaś być. – Zaśpiewał a ja kompletnie nie wiedziałam co mam powiedzieć. Chciałam mu rzucić się w ramiona i wybaczyć, ale musiałam być silna.

-I co myślisz, że to wystarczy? Jeśli tak to się mylisz, muszę to najpierw dobrze przemyśleć. Jak to przemyślę to się odezwę.- powiedziałam i poszłam do swojego pokoju, on chyba poszedł… Ja siedziałam i myślałam, postanowiłam dać mu tą ostatnią szansę. A teraz wymyślam jakieś sensowne zdanie, które mu powiem.. W końcu wymyśliłam, więc napisałam mu SMS’a.

*Za 5 minut w parku przy fontannie.*- wysłałam.

Ubrałam buty i wyszłam z domu, najpierw go zamykając. Dochodziłam już do umówionego miejsca zobaczyłam, że Zayn już tam jest. Podeszłam do niego.

-Cześć.- powiedziałam, on odwrócił się do mnie.

-O cześć!

-Długo czekasz?- spytałam.

-Nie.. No to?- pospieszył mnie.

-Więc.. postanowiłam dać ci to ostatnią szanse. Ale to już naprawdę ostatnia. Bo naprawdę mi się nie uśmiecha płakanie po nocach przez ciebie.- powiedziałam poważnie.

-Dobrze. Obiecuję, że jej nie zmarnuję! Więc jesteś moją dziewczyną?- spojrzał na mnie.

-Noo.. chyba tak.- uśmiechnęłam się, Zayn mnie pocałował, podniósł i okręcił wokół siebie… Brakowało mi go przez ten czas.. Pochodziliśmy po parku.. później on odprowadził mnie do domu i sam poszedł do siebie.. jak weszłam do domu, było po 22 wykąpałam się, ubrałam piżamy i poszłam spać…

6 TYGODNI PÓŹNIEJ;

Już sześć tygodni jestem z Zayn’em, chłopaki mi mówią, że nawet nie wiem jak miło im widzieć jak się uśmiecham. Tylko, że ostatnio Zayn czepia się wszystkiego i się kłócimy.. ja próbuję unikać tych naszych „sprzeczek”, ale czasami po prostu się nie da. Dawno nie byłam na grobie mamy. Więc dziś poszłam, później zaszłam do taty przywitałam się z nim, miał robotę, więc siedział w swoim gabinecie, a ja bawiłam się z max’em. O 19 wróciłam do domu, zapomniałam wziąć telefonu, więc zaraz go wzięłam do ręki. Spojrzałam na wyświetlacz a tam 20 nieodebranych połączeń od Zayn’a i 20 SmS’ów też od niego w stylu: Gdzie jesteś?; Czemu się nie odzywasz? ; etc. Zanim wszystkie przeczytałam było już grubo po 23, więc niewiele myśląc wykąpałam się i poszłam spać…

Obudziłam się o 8 coś, ubrałam się zeszłam do kuchni zrobiłam sobie śniadanie. Po śniadaniu poszłam na TV, oglądałam muzyczne kanały do 13, później poszłam do chłopaków, bo dawno nie byłam u nich na ogół to Zayn przychodził do mnie, lub chodziliśmy po mieście. Więc stałam pod drzwiami domu One Direction i pukałam, otworzył mi Harry. Jak zobaczył, że to ja to zawołał resztę i zaczęli mnie ściskać.

-Dusicie mnie- powiedziałam.

-Sorry.- odpowiedział Lou i mocniej mnie ścisnął, a następnie puścił, poszliśmy do salonu, Zayn’a nie było nigdzie.

-A gdzie Zayn?- spytałam.

-U rodziny jutro wraca po południu, przynajmniej tak powiedział.- odpowiedział Niall.

-Aha.- cały dzień prze siedziałam u chłopaków, wygłupialiśmy się i takie tam. Późno wieczorem wróciłam do domu, byłam wykończona, więc w ubraniach poszłam spać…..

#####################################################################

Wiem, że ta piosenka jest Polska i wgl , ale opowiadanie to w końcu fikcja ;) A z to piosenko chodzi , że niby Zayn ją wymyślił ;) Przepraszam , że taki krótki rozdział ;)